Do rany przyłóż

Czym objawia się bakteryjne zakażenie skóry i jakie są sposoby jego leczenia?

Bakteryjne zakażenia skóry to choroby wywoływane przez bakterie infekujące skórę, najczęściej gronkowce lub paciorkowce. Jakie są objawy zakażeń bakteryjnych i jak można je leczyć?

Na skórze człowieka żyje mnóstwo niegroźnych drobnoustrojów stanowiących tzw. florę fizjologiczną skóry. Od czasu do czasu na skórze pojawiają się także bakterie chorobotwórcze, ale zazwyczaj i one nie wywołują infekcji – dzięki obecności barier obronnych, które nie pozwalają im na wniknięcie w głąb organizmu. Są jednak sytuacje, w których może dojść do bakteryjnego zakażenia skóry. Należą do nich: przerwanie ciągłości skóry na skutek urazu, zaburzenia odporności (na skutek chorób upośledzających układ odpornościowy, przyjmowania leków immunosupresyjnych, w wyniku pierwotnego lub wtórnego niedoboru odporności), kontakt z niektórymi substancjami chemicznymi, wystąpienie autoimmunologicznego zapalenia skóry1.

Rodzaje bakteryjnych zakażeń skóry

Bakteryjne zakażenia skóry można podzielić na ropne (piodermie) i nieropne. Najczęściej dochodzi do zakażeń ropnych. Mogą to być zakażenia skóry wywołane przez gronkowce bądź paciorkowce, lub też mieszane zakażenia gronkowcowo-paciorkowcowe.

Zakażenia gronkowcowe

Najpowszechniejszym rodzajem gronkowcowego zakażenia skóry jest zapalenie mieszków włosowych. Pod wpływem bakterii na skórze tworzy się wówczas wypełniony ropą pęcherzyk. Bakterie mogą wniknąć do skóry np. poprzez rankę powstałą podczas depilacji czy golenia. Leczenie w tym przypadku polega na szczególnej dbałości o higienę skóry, dezynfekowaniu objętego zmianami miejsca i miejscowym zastosowaniu odpowiednich preparatów. Pomóc może zawierająca zwalczającą gronkowce bacytracynę maść z antybiotykiem Maxibiotic.

Nieleczone zapalenie mieszków włosowych może przejść w postać przewlekłą, charakteryzującą się występowaniem grudkowatych guzków zapalnych. Tę chorobę określa się mianem figówki. Leczenie polega na podawaniu przepisanych przez lekarza antybiotyków miejscowo lub doustnie. Zaniedbane zmiany mogą pozostać na skórze przez całe miesiące, a nawet lata, a następnie pozostawić po sobie trwałe blizny.

Trudniejszym w leczemu rodzajem choroby wywołanej zakażeniem gronkowcami jest czyrak. W tym przypadku na skórze tworzy się bolesny guzek zapalny z otaczającym mieszek włosowy czopem. Typowy symptom to pojawienie się lśniącej, czerwonej zmiany z obrzękiem. Po kilku dniach guzek staje się krostą, uwidacznia się także czop. Zazwyczaj po kilku kolejnych dniach krosta pęka, a czop odpada, pozostawiając bliznę. W początkowej fazie leczenia czyraka można nakładać na zmianę opatrunek ze środka odkażającego. Po wydzieleniu się czopa użyć można także maści z antybiotykiem. W przypadku pojawienia się czyraka na twarzy lub szyi, należy koniecznie zgłosić się do lekarza – być może konieczne będzie chirurgiczne nacięcie zmiany.

Zakażenia mieszane

Najbardziej charakterystycznym zakażeniem gronkowcowo-paciorkowcowym jest liszajec zakaźny, występujący głównie w skupiskach ludzi, a zwłaszcza dzieci. Do objawów choroby należy wystąpienie na skórze pęcherzy wypełnionych treścią surowiczą bądź ropą. Po kilku dniach pęcherze pękają i pozostawiają na skórze miodowożółte strupy. Liszajec najczęściej atakuje okolice ust, ale może wystąpić też w innej lokalizacji. Leczenie polega na odkażaniu miejsc objętych zakażeniem i stosowaniu zaleconego przez lekarza antybiotyku, najczęściej do stosowania miejscowego.

Do profilaktyki zakaźnych chorób skóry należy przede wszystkim dbałość o higienę i właściwą pielęgnację skóry oraz dezynfekowanie nawet niewielkich ran.


1 Spałek M., „Ropne (bakteryjne) zakażenie skóry – przyczyny, objawy i leczenie”, https://wylecz.to/pl/choroby/dermatologia/ropne-bakteryjne-zakazenie-skory-przyczyny-objawy-i-leczenie.html, data dostępu: 30.04.2018

Zobacz również